Tag: esej

FELIETON: Andrzej Ballo – Płeć i płać za wszystko

Poglądy wyrażone w niniejszym tekście są osobistymi poglądami autora i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Szuflady.  Są trzy rodzaje płci: mężczyźni, kobiety i ci ze zdjęć profilowych. Tak jest na Facebooku, a w rzeczywistości (o ile taka teraz istnieje) – o wiele gorzej. Płeć przestaje mieć znaczenie. Większość rzeczy jest uniseksualna np. woda niegazowana lub chleb. (Woda gazowana jest tylko […]

Refleksyjne podsumowanie roku 2017 Naczelnej

Dziś rano zalogowałam się na panelu administratora i przeczytałam gotowy wpis Anki Godzińskiej z działu Gender na temat jej ulubionych książek przeczytanych w 2017 roku. Potem chwilę krzątałam się po mieszkaniu z myślą, że w te święta też nie chciało mi się ścierać kurzu na półkach, nawet tych z książkami. Z tej refleksji zrodziła się […]

FELIETON: Środowisko literackie? Gdzie?

Pojęcie środowiska literackiego (artystycznego) kojarzy się zazwyczaj z cyganerią lub –jak kto woli – bohemą. Bohemę tworzyli artyści niepokorni, awangardowi, dynamiczni, łaknący zmian, przewrotów, rewolt, reform albo zwyczajnej hucpy. Zwykle byli to ludzie otwarci i odważni, nie tylko w łamaniu wszelkich konwenansów. Cyganerię artystyczną datujemy najchętniej od czasów modernizmu, czyli od epoki absyntu i różowych […]

Bałkany – terror kultury (Ivan Čolović)

Wydawnictwo Czarne po raz drugi zdecydowało się na wydanie Bałkanów – terroru kultury Ivana Čolovicia, co cieszy przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, wznowienie tomiku esejów serbskiego etnografa daje pretekst do tego, by znów się nim zajmować, a jest to pozycja wartościowa, naświetlająca drugą stronę medalu bałkanizacji. Po drugie, po siedmiu latach od pierwszego wydania […]

Renata Salecl – Tyrania wyboru

Nie jest dobrze, gdy ktoś nam życzy, byśmy żyli w ciekawych czasach. Jakby na przekór temu powiedzeniu, mnożą się rozmaite teorie mające wyjaśniać mechanizmy współczesności. Teorie tyleż idiograficzne, co performatywne. Nauki społeczne i humanistyczne obfitują w teksty diagnozujące naszą kulturę, cywilizację, poszczególne pokolenia, czasy różnorakiej zarazy. Bodźców dostarcza publicystyka, powołując do życia (zwykle pochopnie) nowe […]

Dubravka Ugrešić – Kultura karaoke

Niedawno wydany esej Dubravki Ugrešić jest interesującą propozycją z wielu powodów. Możemy odczytać go jako quasi-manifest z pogranicza teorii kultury i socjologii. Istotny wydaje się również kontekst (post)jugosłowiański, określający przede wszystkim znaczenie titoizmu dla tamtejszej kultury. Na uwagę zasługują wątki autobiograficzne, podmiotowy sposób prowadzenia narracji, świadomie eksponowany subiektywizm. Jednym słowem, Kultura karaoke Ugrešić pozostaje w […]