Kobiety niepokorne. Reformatorki – buntowniczki – rewolucjonistki – red. Izabela Desperak, Inga Kuźma

kobietyKsiążek z zakresu gender studies ukazuje się ostatnio sporo – wszystkie one znakomicie udowadniają, że współczesna nauka potrzebuje genderowych narzędzi. „Kobiety niepokorne. Reformatorki – buntowniczki – rewolucjonistki” pod redakcją Izabeli Desperak i Ingi Kuźmy to kolejna pozycja, która ukazała się w serii „Oblicza feminizmu”, obowiązkowa dla zainteresowanych tematyką feministyczną.

Tom ten poświęcony jest kobietom, które dalekie są od posłuszeństwa, spuszczenia głowy w pokorze. To te, którą mówią pełnym głosem, pragnące i dokonujące zmiany. Ich działalność/biografie osadzone są w czterech sferach tworzących tytuły rozdziałów: „Aktywistki”, „Idee”, „Codzienność”, „Sztuka”. Bohaterkami są nie tylko Polki, ale kobiety z całego świata.

Pierwszą część tworzą herstorie – kobiece bohaterki wielkiej historii, często zapomniane przez szkolne podręczniki. Są tu więc ciekawe teksty o polskich emigrantkach we Francji i ich udziale w protestach ekonomicznych, o łodziankach internowanych podczas stanu wojennego czy o Hindusce, Sunithcie Krishnan, walczącej z niewolnictwem kobiet. Nie zabrakło tu także artykułu poświęconego ruchowi Femen czy – mniej znanemu w Polsce – projektowi Dzieci 404.

Teksty z rozdziału „Idee” poruszają najważniejsze tematy współczesnego feminizmu, osadzają go w kontekście najnowszych istotnych wydarzeń. Część tę otwiera artykuł poświęcony Hannie Arendt i koncepcji politycznej opartej na wielkości. Nie mogło tu także zabraknąć refleksji nad feministycznym projektem Rosi Braidotti. Na uwagę zasługuje dość kontrowersyjny tekst Łukasza Wawrowskiego, który zastanawia się nad wątpliwościami i trudnościami związanymi z perspektywą feministyczną w nauce.

„Codzienność” to trzy teksty poświęcone kobiecie i jej obecności głównie w formie opiekuńczej – zarówno jako opiekunki, profesji ostatnio dość popularnej, jak i matki – obraz feministycznego macierzyństwa „bez fikcji”.

Ostatnia część tomu koncentruje się na obecności kobiet w sztuce. Znajdziemy tutaj i postacie popularne (Małgorzata Szumowska), i prawie nieznane (Nadine Labaki, Gloria Evangelina Anzaldua), jak również zapomniane (Izabela Filipiak, Ewa Partum).

„Kobiety niepokorne” to znakomita pozycja, która jest przypomnieniem o tym, że tylko bunt i działanie może coś zmienić. To także świetny dowód na to, że historia pełna jest ważnych kobiet, które zostały zapomniane, zniknęły gdzieś w męskocentrycznej narracji.

Anna Godzińska

Tytuł: Kobiety niepokorne. Reformatorki – buntowniczki – rewolucjonistki

Redakcja: Izabela Desperak, Inga Kuźma

Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego

Łódź 2016

About the author
Anna Godzińska
Ukończyła studia doktoranckie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Szczecińskiego, autorka tekstów o miłości poza fikcją w magazynie Papermint oraz o literaturze w Magazynie Feministycznym Zadra. Fanka kobiet - artystek wszelakich, a przede wszystkim molica książkowa;)

komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *