Ewelina Biedrowska – utwory

wieczne-pioro-fot-onet.pl_

Zapraszam dziś do lektury dwóch utworów pani Eweliny Biedrowskiej: wiersza i krótkiej prozy poetyckiej.

A już za tydzień więcej fragmentów i omówienie twórczości Poetki na co dzień mieszkającej w Szwecji, żyjącej wśród bibliotecznych książek, laureatki poetyckich konkursów.

Miłej lektury!

Kinga Młynarska

może już czas

nazbierało się ciszy

chcielibyśmy i chcemy tak samo nie mogąc

a człowiek bez miłości jest jak pusta trzcina stale przez wiatr naginana

puste miejsca w których samotność ludzka głęboko mieszka

plus dwa skrawki tęsknot takich oczywistych bo aż naszych

elegancka przed końcem kropka niepościelona

na wyłączność tylko istota własna

krzyk co z letargu budzi

oczywistość bez skrzydeł i pytanie „dlaczego”

zawsze można innego szukać wyrazu jednak mianownik=constans

naszkicowaliśmy sobie plan teraz trzeba go zjeść

 ***

w przedsionku CZŁOWIEK

kłopotliwy wiek średni w galaretce chowa się pytań. mruczy jeszcze ciepły, lecz już przeszły, sen. kolebka prastarych pieśni przyobleka. każda pojedyncza historia jest walką, pięknem jest, ryzykiem podjętym i granicą próby, jest niedopowiedzeniem w zaczątku opisania, milczeniem, bielą i czernią, ustawieniem ponad miarę i czas, niepokojem, wadliwym układem gry, beztroskim poszukiwaniem, perłą nieopisaną, wszystkim, co mamy i niczym zarazem, pokojem pustym  albo od mnogości stóp dźwięcznym, wyblakłym lub krzykliwym kolorem spraw powszednich, niepokojem na miarę ziemską, jednym długim postojem bez zatoczki, co mogłaby schronić, jest za dużym słowem…

  w ogóle być CZŁOWIEKIEM…to taki zaszczyt,

                                                              fenomen taki

About the author
Kinga Młynarska
Mama dwójki urwisów na pełny etat, absolwentka filologii polskiej z pasją, miłośniczka szeroko pojętej kultury i sztuki. Stawia na rozwój. Zwykle uśmiechnięta. Uczy się życia...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *