Kategoria: biograficzna

Śmiech morderców. Breivik i inni – Klaus Theweleit

Śmiech to naturalna, fizyczna reakcja na coś co nas bawi. Jego oczywistą konotacją jest radość. Uśmiechając się wysyłamy sygnał, że jesteśmy szczęśliwi, pośrednio zachęcając innych do cieszenia się razem z nami. Są jednak przypadki gdy śmiech budzi przerażenie, niesmak, nawet złość. Zwłaszcza gdy niewłaściwi ludzie reagują nim w niewłaściwych sytuacjach.

Opium – Géza Csáth

Ogłoszenie roku 2016 Rokiem Solidarności  Polsko-Węgierskiej, a także obchody Roku Kultury Węgierskiej 2016–2017 są doskonałą okazją do szerszego pokazania polskim czytelnikom literatury tego kraju, nie tak popularnej u nas jak ta pochodząca z innych rejonów Europy, a przecież mającej wiele ciekawych autorów do zaprezentowania. Jednym z nich, do tej pory nieobecnym na polskim rynku, jest […]

Dziennik 1870-1879 – Francis Kilvert

William Plomer natknął się na jeden z zeszytów składających się na dziennik Francisa Kilverta w biurze wydawnictwa Jonathan Cape, gdzie leżał wśród tekstów czekających na recenzję. Leżał dosyć długo, bo do roku 1937, sporo po przedwczesnej śmierci wiktoriańskiego pastora. Chociaż dziennik wypełniony był nudą codziennych spacerów i posiłków, Plomer uznał, że zasługuje na publikację ze […]

Elżbieta II: O czym nie mówi królowa? – Marek Rybarczyk

Brytyjska korona to substytut imperium. Mit, który musi trwać, by zaspokajać tęsknotę za czasami, kiedy to Wielka Brytania była naprawdę wielka. Gwarantem jego trwania jest odpowiednie zabezpieczenie tajemnic dworu, których ujawnienie zburzyłoby mur dzielący królową od obywateli. Książka Marka Rybarczyka może służyć jako podest podsadzający czytelników na tyle wysoko, by zobaczyli, co dzieje się po […]

Kurosawa – Piotr Sawicki

Kurosawę za życia nazywano geniuszem, wizjonerem albo współczesnym Szekspirem. Sidney Lumet zakazywał doszukiwania się wpływów Japończyka w swoich filmach, twierdząc, że nie odważyłby się podjąć naśladowania tak wielkiego twórcy. Federico Felliniemu wystarczyło obejrzeć jedynie „Siedmiu samurajów”, by określić Kurosawę jako „przykład wspaniałego twórcy filmowego”. Na tym filmie, niestety, często zaczyna się i kończy związek większości […]

Hotel Ritz. Życie, śmierć i zdrada w Paryżu – Tillar J. Mazzeo

Dzisiaj opinię publiczną i gusta kształtują głównie media. Pod koniec XIX wieku standardy – niektóre obowiązujące jako normy do dziś – wyznaczał hotel Ritz. Historię tego niezwykłego miejsca, ikony Paryża, symbolu luksusu barwnie opisała Tillar J. Mazzeo w nietypowej, wspaniale wydanej biografii „Hotel Ritz. Życie, śmierć i zdrada w Paryżu”.