Kategoria: Przekłady współczesnej irańskiej literatury/ ادبیات معاصر فارسی در ترجمه

Mohammad Tolouei, Siedem nakazów

Siedem sposobów na napisanie zbioru opowiadań dla początkujących adeptów pióra. Zanim padnie jakiekolwiek słowo, pozwólcie mi wyjaśnić kilka podstawowych kwestii. Początkujący adept pióra to taka osoba, która nie ma jeszcze odwagi w rubryce formularzu bankowego lub innym miejscu, wymagającym wpisania swojego zawodu, nakreślić słowa: pisarz. Innymi słowy – jeszcze nie zarabia na pisaniu. Kwestia druga: […]

Shiva Moghanloo – Następny zakręt

Mężczyzna pyta: – Chcesz, żebym poszedł do miasta po gazetę…? Wybierzemy się razem do miasta kupić gazetę? Kobieta podnosi głowę. Rumak także. Jego brunatny kolor drży wśród zielonej trawy. Opuszcza łeb. Przeżuwa. Kobieta odpowiada: – Nie. Ty idź. Długość życia osiadłej na zimnej szybie pary jej oddechu równa jest czasowi potrzebnemu do nakreślenia krzywego serca […]

Alireza Iranmehr – Różowa chmura

Tego zimnego poranka, dwudziestego trzeciego września 1981 roku, pragnąłem jedynie przypatrywać się chmurze, różowej o brzasku. Wspinaliśmy się na wzgórze, idąc wzdłuż zbocza, jeden za drugim. Spoglądałem właśnie w górę, gdy seria pocisków nagle przeszyła moją pierś. Upadłem na wznak. Fala gorąca ogarnęła moje płuca, które wypełniły się krwią, a trzy minuty później, gdy wciąż […]

Stłuczone lustro – Beroż Akreji

Znów się zjawiła. Nie spytałem, gdzie była, a ona też nic o tym nie wspomina. Padało, a ja, który nie mam w zwyczaju nosić w ręce parasola, podniósłszy kołnierz kurtki, szedłem szybko naprzód. ̶  Cześć! Odwróciłem się. Stała w całej swej okazałości, ale nie z otwartymi ramionami. Chciałem się uśmiechnąć i nie potrafiłem. ̶  Zapuściłeś […]

Atoosa Afshin Navid, Ograniczoność umysłowa

̶ Ech, ty ograniczony umysłowo dzieciaku! Liczbę pięć postaw po tej stronie dwójki. Pięć dwa, pięćdziesiąt dwa. Po chińsku mówię, że nic do ciebie nie dociera? Pani M. miała licencjat z literatury perskiej, ponieważ przyszło jej żyć w ciężkich czasach, nauczała fizyki. Każdej soboty na dwóch ostatnich lekcjach otwieraliśmy podręcznik, czytaliśmy go strona po stronie, […]

Atoosa Afshin Navid o sobie i o pisaniu terapeutycznym

Przyszłam na świat w Teheranie, w 1975 roku. Myślę, że jeżeli można podzielić ludzi na dwie grupy: marzycieli i realistów, to ja znajduję się w tej pierwszej. Jako dziecko byłam przekonana, że wszystko, co można spotkać na kuli ziemskiej, jest jasne i zrozumiałe. Myślałam, że aby odkrywać nieznane, trzeba udać się gdzieś daleko, najlepiej w […]

Atoosa Afshin Navid, Drobne akty przemocy

To było czwarte spotkanie. Ustaliliśmy, że każdy przygotowuje coś na temat swoich sąsiadów. Nie zdążyłam jeszcze wejść do klasy, gdy uczennice otoczyły mnie ciasnym kręgiem. Robiąc wiele hałasu i przepychając się jedna przed drugą, usiłowały zająć sobie kolejkę, aby jak najprędzej przeczytać swoje zapiski. Niezwykły potencjał zostaje uwolniony, gdy tylko opadnie strach przed zwróceniem na […]